7 Nisan 2015 Salı

Kerkük Türkmenlerinden Ahvali Şerait bir Şiir

Güle naz
Bülbül eyler güle naz
Girdim dost bahçesine
Ağlayan çok gülen az.
Yüz aya değer
Hüsnün yüz aya değer
Ay var bir güne değmez
Gün var yüz aya değer.
Oku yara,
Aç kitap oku yara.
Sinemde yer kalmadı,
Meğer ok, oku yara.
O yar gözün
Kim görüp o yar gözün?
Aslan gücünden düşse
Karınca oyar gözün.
Ne çaram var
Ne sağalmaz yaram var
Can alan canım alı
Can vermem ne çaram var
Yapıldı kayasız hammam
Yekhenmem ne çaram var
Biçtiler yekhesiz könek
Girmezsem ne çaram var
Geldi bir boyınsız at
Minmesem ne çaram var
Kuruldı hak divanı
(Elim boş üzüm kara)
Getmesem ne çaram var
Boğazlar
Kasap koyun boğazlar
Tanrı yer dağıtanda
Türk'e düştü Boğazlar.
Kalasız
Kerkük olmaz kalasız;
Odu men koydum gettim
Siz sağlıktan kalasız.
Men sene gülüm demem
Gülün ömri kem olu
Men sene gözüm demem
Tana düşer kör olu
Men sene derviş demem
Post girer abdal olu
Men sene paşam demem
Tahtan düşer azl olu
Men sene begim diyerem
Daim begler beg olu

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme